Ein dedikert formidlar

Canfora talar under den årlege markeringa i 2008. Foto: Badagnani (CC BY-SA 3.0)

The New York Times viste 16.1. den nyleg avdøde 71 år gamle bibliotekaren Alan Canfora respekt med eit større oppslag både på nett og papir. Canfora via livet sitt til å samle, granske, organisere og formidle kunnskap om éi einaste hending: «The Kent State Shooting», der Ohio sin Nasjonalgarde 4. mai 1970, under ein antikrigsdemonstrasjon på universitetet, drepte fire studentar og skada ni andre. Canfora var sjølv sentral i demoen og ein av dei skadde. Massakren utløyste demonstrasjonar med i alt fire millionar studentar og betydde mykje for den vidare utviklinga av motstanden mot USA si krigføring i Vietnam og seinare til US-amerikansk tilbaketrekking og slutten på krigen i 1975. 

Men Canfora gav seg ikkje. Han organiserte ny informasjon om massakren etter kvart som han blei avklassifisert.

Han søkte heile tida svar på spørsmåla: Kven gav ordren til å skyte? Og kvifor? Og kvifor blei ingen funne skuldige? Og under ein gjennomgang i 2007 av eit arkiv på Yale-universitetet oppdaga han …

… eit lydopptak av noko som kunne vere ein ny leietråd om skytinga. Ein rettsmedisinsk analyse av lydfila identifiserte ein stemme som gav ordre til Nasjonalgarden: «Fire!» Dette avkrefta den rådande teorien om at soldatane hadde begynt å skyte på studentene av panikk. Men det tok lang tid før rettsvesenet tok opp saka på nytt. Den ihuga bibliotekaren engasjerte seg også då universitetet i Kent valde å slutte med markeringane av hendinga kvart år på 4. mai. Canfora, i samarbeid med ei pressgruppe, klarte ikkje å  hindre bygging av ein idrettshall på staden for massakren, men i dag er det bygd eit May 4 Visitors Center i nærleiken. Gruppa sikra også at staden no er med i the National Register of Historic Places og at han er blitt eit National Historic Landmark.

Og her tar vi Alan Canfora med i lista Barske bibliotekarar.

Leave a Reply

Translate »
%d bloggers like this: