Med referanse til Sakarias 9:12 får medlemmane av IFLA nyttårshelsing frå president Barbara Lison på IFLA-lista i dag. Helsinga er, så langt eg kan hugse, mykje meir omfattande enn tidlegare år, men inneheld berre mellom linjene, og berre for ein som innvidd, noko om det store interne dramaet frå 2022 (sjå også Biblioteksbladet sin kortversjon):

«Yes, it has also been a  year of change, which will be carried into the new year when a new Secretary General will come on board. I extend thanks to our Deputy Secretary General, Helen Mandl, for her willingness to step up to the important leadership role of Acting Secretary General until recruitment is finalised. Likewise, thank you to other IFLA staff who have taken on additional responsibilities».

Og det følgjande avsnittet får eit ironisk skin for dei som veit kor vanskeleg det har vore å få ut nokon informasjon om avtalen med den avsette generalsekretæren, eller var han slett ikkje avsett? Han var jo ein så dugandes og feilfri arbeidsgjevar og dagleg leiar:

«When it comes to communication with you, our valued members, volunteers and stakeholders, we have also been working to improve updates on our activities and actions. We are providing regular, proactive updates to you on what we are doing to secure the future of our organisation».

Så får vi berre vente og sjå om president Barbara Lison faktisk har noko meir å seie i januarutgåva av tidsskriftet BuB: Forum Bibliothek und Information.

I tillegg til svenske Biblioteksbladet bryt i dag det viktigaste norske bibliotektidsskriftet, Bok og bibliotek, den allmenne togna rundt IFLAs konflikt med generalsekretær Leitner. Han som på kort tid presterte å bli kasta på dagen etter blant anna varsling frå tilsette, men for så å bli tatt inn i varmen igjen som ein heidersmann. Ein snuoperasjon som hovudstyret etter eit forlik har forplikta seg til å ikkje seie éitt ord om. Bok og bibliotek siterer mest frå Biblioteksbladet sitt temanummer, som kom både på svensk og engelsk.

Samtidig siterer tyske Forum Bibliothek und Information Biblioteksbladet og varslar at dei i januarnummeret vil intervjue både Biblioteksbladets redaktør og den tyske IFLA-presidenten Barbara Lison. Sistnemnde har stått last og brast med Leitner heile vegen.

Og 1. desember skreiv administrerande direktør Juha Manninen på nettstaden til den finske bibliotekforeininga blant anna at «Tiden vil vise om organisasjonen vil fornye seg eller om en ny blir født. … Det er mulig at problemene vil lettes dersom det sittende IFLA-styret i sin gjenværende periode tar seg sammen og tar grep, men arbeidernes tålmodighet er tydelig oppbrukt. De er den parten som er mest berørt av den langvarige situasjonen, og løfter og langsomme handlinger vil garantert ikke lenger overbevise dem» (Google omsetting frå finsk til norsk bokmål).

25. november hadde den franske nettstaden Actualité ei sak som også for det meste siterer det svenske tidsskriftet.

>> Nytt 17.12.: Nederlandske Bibliotheeksblad siterer frå Biblioteksbladet.

Elles er det løpande forsøk på oppdatering i enkelte sosiale medium (plutseleg kan det lekke noko her!): Felicity Jupiler Website and Twitter / denne bloggen, Biblioteket tar saka / rekrutteringstenesta Glassdoor med arbeidsgjevar-karakteristikkar av typen Where careers go to die (alle anonyme, frå 2019 til -21).

Alt i mai kunne vi melde at Stockholms stadsbibliotek, folkebiblioteket i Sveriges hovedstad, vurderte å melde seg ut av IFLA. No er dette ein realitet, ifølgje Biblioteksbladet:

«I mejlet nämner Daniel Forsman [biblioteksjefen, vår merknad] hot från Ifla om att Biblioteksbladets rapportering ska få juridiska följder samt att Svensk biblioteksförening har utsatts för påtryckningar om att tysta sin tidning.

”Iflas värdegrund stöder yttrandefrihet och en fri press. Genom att agera så här vid granskning förlorar Ifla trovärdighet och föregår med dåligt exempel».

Artiklane med stikkord IFLA på denne bloggen har uunngåeleg fått eit negativt preg i 2022.

Dette gjeld ikkje berre i IFLA, den internasjonale bibliotekorganisasjonen, men også i FIFA, motstykket på fotballområdet. Men der hadde dei i alle fall tidlegare ein etikk-komité, ifølgje denne saka i dag på Nrk.no.

Den tidlegare, men avsette, leiaren for etikk-komiteen deira fortel blant anna at i FIFA blei det innført ein regel om at «ingen i Fifa offentlig kan si noe negativt om Fifa». Vi må anta at FIFA har halde kurs for liknande organisasjonar og at IFLA der fekk beste karaktér, diplom med gullskrift og medalje med eikelauv.

Les heile denne saka på Nrk.no og forstå meir om korleis dei tenkjer på toppane i 2022, ikkje berre sekretærgeneralar, men også hovudstyremedlemmar og dei fleste andre oppi der.

Medbloggar Mikael Böök er i dag på topp i det svenske Biblioteksbladet si nettutgåve: «Fem elefanter i Iflas rum». Han meiner vi må tenkje lenger fram: «Ytligt sett handlar det om turbulens i ledningen efter det abrupta avskedandet av generalsekreteraren Gerald Leitner i våras. Många verkar tro eller hoppas på en återgång till det normala när vi väl fått veta vad avskedandet egentligen berodde på och en ny generalsekreterare har övertagit rodret.  Fast det kanske vi inte får veta eftersom Iflas styrelse och Leitner har förlikats i ett sekretessavtal».

Bööks påfølgjande fem elefantar er saker og ikkje-saker han meiner burde vore aller viktigast for ein global bibliotekorganisasjon anno 2022. Les heile innlegget og sjå til at det blir debatt.

For kva skjer, tenkjer eg, om det faktisk ikkje blir openheit om denne saka? Kan ein slik organisasjon leve vidare? Stockholms biblioteksjef vurderer alt å melde seg ut. Kva skjer når andre land får tilsvarande kritisk informasjon som Sverige og Norden har fått gjennom Biblioteksbladet?

>> Del det engelskspråklege innhaldet frå BBL og BTS med kjende i utlandet. Gjer også merksam på «Felicity Jupiler».

Kven kunne ta initativ til ei uavhengig evaluering av IFLA? Og kva med denne øvinga: Om IFLA ikkje fanst, men nokon skulle oppretta ein global bibliotekorganisasjon i 2022, korleis ville den blitt? Ville digre fysiske verdskonferansar kvart år vore den dominerande verksemda?

Har WLIC-konferansane nokon gong vore evaluerte? Eg har berre vore på éin, som journalist i Oslo i 2005, men inntrykket mitt var at 80% av deltakarane mest nytta høvet til ein arbeidsgjevarsponsa ferie. Vigelandsparken og Holmenkollen ski-arena skal ha vore fulle av bibliotekfolk i aller beste seminar-tid.

PS: Eg har alltid tenkt på FAIFE som noko av det viktigaste IFLA kan drive med. Derfor intervjua eg dei tilsette ved det nye, eigne kontoret i København i 1998 under tittelen «FAIFE – ei skjerping av bibliotekideen» (Bok og bibliotek nr. 5/98). Komiteen eksisterer framleis, men for lengst er kontoret deira ute av soga, det same med dei eigne årbøkene. Og ideane dei formidla til IFLA sitt hovudstyre har altså mista all kraft.

Måndag skreiv vi om eit komande temanummer om IFLA-krisa frå det svenske Biblioteksbladet. Dette er no ute som pdf, rett nok enno ikkje den engelskspråklege utgåva når vi skriv 24. november og klokka er 15.00.

>> Kl. 15.46: The English version is out.

Frå leiarartikkelen: «Bilden av en dysfunktionell organisation tonar fram, där avlägsnandet av en ledande person knappast kommer att vara tillräckligt. Det krävs förmodligen betydligt mer för att Ifla ska läka».

Underteikna har til no, 24. november kl 14.45, berre lese den åtte siders reportasjen til den kjende journalisten Lisa Bjurwald som redaktør Thord Eriksson sende til Haag for å forsøke å grave i materien. Men bladet er på 50 sider, og det meste handlar om IFLA.

Bjurwald går gjennom bakgrunnen bak oppseiinga og den påfølgjande hundre og ti prosent rehabiliteringa av generalsekretær Leitner, meir eller mindre slik vi kjenner saka her på bloggen, med referensar til Biblioteksbladet og den anonyme «Felicity Jupiler» på twitter og no på eiga nettside.

Journalisten får ingen svar ved hovudkontoret i Haag eller frå folk i sentrale posisjonar. Ho møter opp til ei forhandling i arbeidsretten i Haag, men utan at …

Når ingen andre gjer noko, med unntak av Mikael Böök her på bloggen og «Felicity Jupiler» på Twitter og nett, så tar Biblioteksbladet ansvar. Vi siterer: «Nya Biblioteksbladet ägnas helt åt situationen inom den internationella biblioteksfederationen Ifla. Eftersom ämnet angår Ifla-medlemmar i hela världen produceras även en engelskspråkig edition av tidningen».

Kor mykje lenger kan bibliotek-toppane låse inne informasjonen for medlemmane sine no?

I dag, 13. november, finn vi eit tilskott på Verdsveven, nemleg «Felicity Jupiler» sin nye blogg om IFLA-saka. Til no har hen «berre» vore på Twitter med dette. Men trass i femti års fartstid i biblioteket har vi ikkje klart å identifisere nokon med dette namnet. Kanskje er hen belgisk, der etternamnet er velkjent som ølmerke og som sponsor for toppligaen i herrefotball?

Hen har vore aktiv nesten dagstøtt sidan WLIC-møtet i Dublin i juli med skarpe meldingar, men med så tilsynelatande gode lenker og innsides dokumentasjon at ein ikkje kan unnlate å lese hen når ein først har begynt. Men nesten ingen i det internasjonale bibliotekmiljøet har våga å dele innlegga, langt mindre kommentere hen offentleg. Unntaka er det svenske Biblioteksbladet, organ for den nasjonale bibliotekforeininga, og Mikael Böök på herverande blogg.

Men når det er så langt mellom offentlege både motinnlegg og spørsmål, kjem det av mykje samsnakk på fysiske og digitale «bakrom». Ikkje lite ironisk for ei rørsle som ser seg som forsvarar av kunnskap og eit ope samfunn.

Angsten er sjølvsagt at IFLA skal bryte saman. Men kan IFLA leve vidare med eit så absolutt forbod mot innsyn og debatt som forliket med Leitner tilseier?

FJ gjer merksam på at hen førebels mest har publisert biografiar om aktørane. Stikkordlista 14. november viser at det er planar om mykje anna:

• Documents (3)
• Finance (0)
• IFLA (1)
• Key Players (12)
• SIGL (3)
• Sound & Video (0)
• Uncategorized (0)

PS: Dear non-Scandinavian readers: I have been told that Google Translate translated the title of this blog post with «IFLA pregnant women have got a website»! I wrote: «IFLA-gravinga …». In Norwegian «graving» is the act of digging. Like what an investigative journalist does. And «gravid» = pregnant. I have now changed from digging to criticism. 🙂

Etter klagar på generalsekretær Leitner frå tilsette i IFLA blei han «løyst frå stillinga si» 8. april. Dette var då «the only possible solution to the current situation». Men ifølgje forliket som IFLA offentleggjer i dag blir han regelrett lovprist av hovudstyret på punkt etter punkt. Og han får framleis ha kontroll med finansane i stiftinga SIGL, eit samarbeid med Bill Gates Foundation, som han har bidratt sterkt til.

Ikkje rart at styret vel å ikkje seie éitt ord offentleg.

Svenske Biblioteksbladet er eitt av veldig få som har ein kommentar til dette i dag. Dei har vore omtrent aleine om å ha dekka denne saka, i tillegg til denne bloggen.

I mai skreiv vi på bloggen om IFLA-krisa – ei norsk ikkje-sak. Det var visst berre Biblioteksbladet, organet til Svensk biblioteksförening, som brydde seg offentleg då. Dei internt involverte heldt heilt kjeft, medrekna norske tillitsvalde. Dei som var på konferansen i Dublin har kanskje fått vite meir etter kvart, men i dag, 1. september, skriv IFLA Headquarters at dei har starta «Planning for a stronger, more transparent IFLA». Med sju ganske tunge «key points». Lukke til.