30. januar skreiv vi om det eksklusive intervjuet som det tyske tidsskriftet BuB – Forum Bibliothek und Information – fekk med IFLAs sitjande president, tyske Barbara Lison, i samband med skandalen i organisasjonen. Som ho meiner slett ikkje er nokon skandale. Ho meiner derimot at BuB og svenske Biblioteksbladet og nokre andre organ som har gjort seg så fri å skrive om dette, er sterkt å kritisere: «Dei skuldingane som Biblioteksbladet har framsett mot leiinga i IFLA er alvorlege og i diametral motseiing til IFLAs verdiar» (vår omsetting).

Det ikkje lite spesielle med dette intervjuet med leiaren for verdas bibliotekorganisasjon er at ho sette som vilkår for å stille opp til intervju at BuB ikkje skulle dele det med andre redaksjonar for re-publisering og/eller omsetting til andre språk. Det har BuB heller ikkje gjort, men underteikna og redaktøren for svenske Biblioteksbladet fekk pdf-utgåva og siterte frå det og omtalte det i førre veke. Og når Bub i dag har lagt intervjuet på nett, kan kven som helst lese det på sine eigne språk, til dømes ved hjelp av DeepL (no også til norsk), Google Translate el. liknande.

Merk: Det er ikkje mykje ho vil seie, og slett ikkje vedgå. Akkurat no er det viktigast å få fleire i og utanfor IFLA og bibliotekmiljøet til å setje seg inn i saka. Tre tidsskriftredaksjonar og eit par-tre bloggarar, er ikkje nok. Derfor endå meir diametrale motseiingar og med store bokstavar, Frau Lison.

Det tyske tidsskriftet BuB – Forum Bibliothek und Information – intervjuar i nr. 1/23 (per 30. januar enno ikkje på nett) IFLAs sitjande president, tyske Barbara Lison, i samband med skandalen i organisasjonen. Men i denne første opninga hennar for kritiske spørsmål utanfrå avviser ho all kritikken som «ikkje bevist» og har elles svært lite nytt å fortelje.

Ein typisk passasje frå intervjuet (vår omsetting):

«- Når vil publikum bli fullstendig informert om hendingane?

– Kva for hendingar meiner du?

– Til dømes dei utålelege arbeidstilhøva på hovudkontoret, påstandane frå dei tilsette og den manglande kommunikasjonen.

– Kva meiner du med fullstendig? Kva meir meiner du vi skal seie?

– Ei moglegheit kunne vere å gje ei uttale der påstandane er fullstendig eliminerte.

– Dette har vi gjort mange stader og eg vil igjen vise til IFLA sin framtidsplan, som vi kan snakke om når som helst og som er offentleg tilgjengeleg. Vi har alt diskutert denne planen med representantar for både dei frivillige og representantane for dei nye regionale avdelingene til IFLA. Denne planen er den ultimate målestokken for alt vi gjer».

Vi får vite at ho var den einaste i hovudstyret som røysta mot å suspendere generalsekretær Gerald Leitner, og ho stadfestar at det kunne ho gjort igjen. Og ho meiner det er problemfritt at Leitner held fram som …

Toppfolk i IFLA-systemet er svært kortfatta om krisa i organisasjonen, til dømes Inga Lundén i SIGL-styret, som vi tidlegare i dag siterte frå Biblioteksbladet. Og i Tyskland er det knapt nok kommentarar å få frå IFLA-tillitsvalde:

Tidsskriftet BuB Forum Bibliothek und Information har i dag førebels publisert ein pdf med nokre spreidde sider frå det komande nummer 1/23. I leiarartikkelen, under tittelen Totalschade = kondemneringsmoden (!), får vi ein idé om kva som kjem. Blant anna at «For det store fleirtalet av medlemmane i den tyske IFLA-nasjonalkomiteen var det [alt som er avdekka, min merkn.] ikkje tilstrekkeleg grunnlag for å uttale seg til BuB. Avslaga kom med berre få ord, men avslører desto meir om det tyske biblioteksystemet. Til dømes sa sjefen for eit av dei viktigaste biblioteka i dette landet til oss: «Eg synest ikkje den såkalla «handsaminga» av situasjonen i Biblioteksbladet og no BuB, er føremålsteneleg».

Redaktøren avsluttar: «Kor er dei, forkjemparane for informasjonsfridom og ytringsfridom i tyske bibliotek? Dessverre har vi ikkje funne dei i forskinga vår på IFLA-skandalen» [mine omsettingar].

I det komande nummer 1/23 av BuB kjem også det varsla intervjuet med noverande IFLA-president Barbara Lison, men i pdf-en får vi berre lese overskrifta: «Die Werte der IFLA sind nicht infrage gestellt» = Verdiane til IFLA står fast.

PS: Her på bloggen har vi skrive kritisk om IFLA sidan november 2020. Og har per i dag 25 artiklar.

Australske Christine Mackenzie, IFLA-president frå 2019-21, gjekk, tradisjonen tru, over i styret for stiftinga SIGL etter perioden sin i IFLA-styret. Men på twitter 24. januar (sjå illustrasjonen) kunngjorde ho at ho sluttar i vervet då ho ikkje er einig i vedtaka til styret om retninga og leiinga av SIGL. Som «styremedlem med dissens kan eg ikkje lenger vere ei effektiv stemme i styret og ikkje tene interessene til fondet og mottakarane av støtte» (mi omsetting).

Svenske Biblioteksbladet køyrer denne saka i dag og minnar om SIGL sin natur: «SIGL förvaltar de mångmiljondollar-donationer som Bill och Melinda Gates stiftelse de senaste åren skänkt till organisationen. Det gör stiftelsen till en maktfaktor i relation till sin stiftare, vilket bekräftas av det faktum att huvuddelen av Iflas budget täcks av pengar därifrån».

BBL intervjuar også Inga Lundén, framleis styremedlem, som berre har denne kommentaren: «Styrelsen beklagar verkligen. Hon har gjort ett bra och viktigt jobb för SIGL».

* Sigl på islandsk kan tydast seglas …